estás aquíRuta Miño-Eo en Tractor Clásico

agamac banner

Ruta Miño-Eo en Tractor Clásico


Ruta Miño-EO

 

O pasado domingo 14 de Maio do 2017 a asociación Agamac realizou a ruta Miño-Eo en tractor clásico coa participación de máis dunha trintena de participantes, concretamente 26 tractores clásicos e 10 acompañantes.

 

A ruta Miño-Eo organizada polo concello de Meira e na que colabora Agamac, (coordinada polo socio Xosé Folgueira), que transcorre por devandito concello, conta cunha distancia de 20 Km, salva un desnivel de 700 metros aproximadamente, discorre sobre paraxes de gran beleza así como dun importante interese etnográfico, como son o Pedregal de Irimia onde nace o río Miño, para continuar polas serras de Meira ata chegar ao río Eo. 

 

Para AGAMAC esta ruta, comeza anos atrás, cando o socio Folgueira propuxo participar na mencionada ruta e a posibilidade de realizala, aínda que por diversos motivos nunca se puido concretar e levar a cabo, este ano si puidemos materializar dita participación.

 

Nesta edición tras comprobar a idoneidade e o estado dos trazados por parte do presidente da asociación Manuel Igrexas arrinca a coordinación de medios, a publicidade e a inscrición dos socios que desexen participar. A inscrición nesta ruta dá dereito a poder participar, así como un almorzo a metade de camiño e o xantar de confraternización ao final da xornada.

 

E así se chega ao día da realización da ruta, aínda que para nós xa comeza o día antes, co transporte dos tractores desde os domicilios dos socios ata o parque pechado que se atopaba na casa do anteriormente mencionado socio. Para iso moitos dos socios dispuxéronse a emprender os distintos camiños que unen os seus domicilios coa localidade de Meira a “lombos” dos seus cabalos de ferro. Para dar fe diso temos fotos dos socios onde nos mostran os tractores camiño de Meira.

 

 

 

Unha vez situados alí, realízase o parque pechado no domicilio de Xosé Folgueira ata o día seguinte.

 

parque pechado ruta miño eo

 

 Chegado o día ás 08:00 saímos desde o parque pechado ata a praza do concello onde trala recepción por parte das autoridades e tómaa de fotografías, dará comezo oficialmente a ruta Miño-Eo.

 

 

Ás 09:00 se parte da praza en dirección ao Pedregal de Irimia, lugar onde nace o Rio Miño, chegados a este punto dá comezo unha viaxe de 17 quilómetros e medio, que discorrerá por ambas ladeiras da Serra de Meira, podendo gozar dunha paisaxe incomparable e pasmoso.
Comeza subindo Ou Pedregal pola súa marxe dereita ata chegar ao alto da Serra onde a altitude é de 892 metros. Desde este punto as vistas son moi boas posto que é o punto máis alto e podemos observar a gran diferenza existente entre as dúas ladeiras da Serra.

 

Chegados a este punto realízase unha parada para poder observar as vistas nas que se pode divisar polo lado este ou do nacente, vemos toda Ribeira de Piquín, parte do Concello de Riotorto, A Fonsagrada, a Serra do Muradal e por detrás da Fonsagrada, Vos Ancares, que dependendo da época do ano poderemos ver cubertos por unha capa de neve.
Cara ao sur vemos parte do Concello de Pol e Baleira, a Serra de Caraño, Castro de Rei, o Castro de Viladonga e ao fondo a cidade de Lugo.

 

Ao lado oeste ou do poñente, veremos o Val de Meira, A Pastoriza, Castro de Rei, Cospeito, Vilalba, Xermade, a Serra de Ou Xistral, a Serra da Gañidoira e ao fondo As Pontes de García Rodríguez, que se identifican con claridade pola cheminea da súa central térmica que emprega o carbón como combustible.

 

Cara ao norte, na dirección que levamos, vemos o Concello de Pastoriza e parte do de Mondoñedo, a Cruz dá Cancela, Lourenzá, Riotorto, A Pontenova e si o día está despexado poderemos ver a costa lucense. É sinxelo recoñecer Foz polos altos edificios que alí se sitúan.

 

Sen dúbida, un mirador incomparable para poder observar parte da xeografía galega
Desde o alto da serra continúase a senda polo alto da serra á beira do parque eólico e deixando á nosa esquerda a Pena Gaiada, unha roca moi singular e representativa da vila meirega. Seguimos e observamos a flora e a fauna desta contorna, atopando con facilidade animais salvaxes como son os cabalos e vacas do monte. Si temos sorte e somos silenciosos quizais vexamos algún esquío , raposos, corzos, lebres, xabarís e aves de todo tipo como perdices, arceas, lamagueiros, corvos ou pegas entre outros moitos.

 

A continuación e seguindo os sinais que se indican o camiño correcto, comeza unha baixada pola ladeira este de a Serra pasando pola aldea de Espido e seguindo na dirección cara ao Río Eo, límite natural entre o Concello de Meira e o de Ribeira de Piquín. Neste lugar de Espido lévase a cabo o segundo repostaxe por parte dos pilotos, o primeiro tivo lugar na praza co almorzo, e aquí realizouse un pequeno almorzo.

 

En Espido, dada a complexidade do descenso e por motivos seguridade para cos roteiros da pé, tómase a decisión de que a ruta en tractor realícese por estrada ata o seguinte pobo que será Sebe de Abades.

 

Nesta mesma dirección, continuando por Sebe de Abades e o pobo da Louseira , chégase á ansiada Mexadoira; salto de auga de aproximadamente 15 metros de altura que se atopa no chamado Rego de Murias.

 

Deixando atrás A Mexadoira e se continua camiño da Treita onde en poderase divisar xa o salmoneiro Río Eo. Para iso crúzase outra aldea, neste caso A Corota e a dous quilómetros de ela chegase á Treita, situada xusto á beira do Río Eo. Aquí está situada unha central eléctrica que aproveita a forza do auga para producir enerxía. Chegamos pois ao ansiado Río Eo. Punto no que se realiza un segundo almorzo.

 

Unha vez rematado o almorzo, retomase a ruta volvendo pola estrada a A Corota e Vilar da Corota para dirixirse a o lugar de Os Quintos, e  O Estreito, onde tivo lugar como final desta ruta o xantar entre todos os socios e ruteiros.

 

 

Sen dúbida esta ruta tratouse dunha gran experiencia na que tódolos participantes gozaron dela grazas á gran coordinación e o arroupo que a xente da zoa lles deu. Ben e certo que en palabras dos socios a ruta foi un “exitazo”.

 

Tamén e de agradecer ao Presidente Manuel Iglesias e o Socio Xosé Folgueira, A Folgueira por  prestar a súa casa como parque pechado, pola organización da ruta e por presentar no seu día a posibilidade de realizala e a Manolo por perseguir a idea de facer a ruta, polos seus viaxes para organizala e polo seu tempo dedicado a que esta ruta fose un éxito como finalmente foi.

 

Se alguén desexa máis información sobre a ruta pode conseguila no seguinte enlace do concello Ruta Miño-Eo ou poñerse en contacto co Concello de Meira.

 

Grazas a todas as persoas que fixeron posible esta ruta.

 

Fotos dos ruteiros: